Kayseri’nin Sokaklarında Başlayan Gün
Bugün yine erken uyandım. Pencereden dışarı bakarken Kayseri’nin o sessiz, ama bir o kadar da hareketli sabahına daldım. Güneş yavaş yavaş Erciyes’in üzerinden süzülüyordu ve şehir uyandıkça kendini gösteriyordu. Kahvemi hazırladım, pencere kenarına oturdum, defterimi açtım ve kalemimi elimde döndürürken düşündüm: “Kuran’da maymun geçiyor mu, acaba?”
Bunu düşünürken, bir yandan da kendimi küçük bir çocuk gibi hissettim. Her soruya hemen cevap bulmak istiyorum ama bazen cevaplar insanın eline gelmiyor, hatta bir parça hüzün bile bırakıyor. Kayseri’nin sessizliği içinde kendi sesimle konuşmak, düşüncelerimi kağıda dökmek bana hep iyi gelmiştir.
Bir Çocukluk Hatırası ve Maymun
Geçen hafta şehir merkezine inmişken, bir hayvanat bahçesi açılışı gördüm. İçerideki küçük maymun kafesinin önünde durdum ve saatlerce izledim onları. Minik elleriyle birbirlerine dokunmaları, zıplamaları, oyun oynamaları… O an kendimi onların dünyasında hissettim. O kadar özgürler ki bir yandan imrendim, bir yandan içimde bir boşluk hissettim.
Defterime şunları yazdım: “İnsan bazen kendini maymun gibi hissetmek ister, sadece oynayıp, zıplamak, düşünmemek. Ama hayatın yükü, sorumluluklar öyle kolay bırakmıyor.”
Kuran’da bahsedilen kıssaları hatırladım. Hz. Musa’nın kavmi ve oruç tutmayı unutanlar… Maymun ve domuzla ilgili uyarıyı okuyunca, içimde bir sarsıntı hissettim. Bu sadece eski bir kıssa değil, insanın kendi hatalarına dair bir metafor gibiydi. Ben de kendi hatalarımın farkına vardım o an.
Yalnızlık ve Bir Merak
Değerli Dibe takipçileri, bu yazımızda “Kuran’da maymun geçiyor mu” ile ilgili sık sorulan soruları yanıtlıyoruz.
Evime dönerken, Kayseri’nin sokaklarında yürürken içimde bir merak vardı. Neden insanlar hayvanları örnek gösterir, neden bazen biz de kendi davranışlarımızı onlarla kıyaslarız? Belki de bazen kendimizi bir maymun gibi hissettiğimiz, kontrolümüzü kaybettiğimiz anlar oluyor.
O akşam günlüğüme şunları yazdım:
“Bugün kendimi garip hissettim. Hem hüzünlü, hem meraklı. Kuran’da geçen kıssaları düşündüm. İnsanların uyarılması, hatırlatılması… Ben de bazen hatırlanmaya ihtiyaç duyuyorum, hatırlatılmaya. Ama umut var. Her şeyde bir umut var. Belki de maymun kıssası bana kendi hatalarımı fark ettirdi.”
Erciyes’in Eteklerinde Düşünceler
Hafta sonu, Erciyes’in eteklerine çıktım. Kar taneleri yavaşça düşerken, soğuk rüzgar yüzüme vururken, içimde bir boşluk ve aynı zamanda bir hafifleme hissettim. Hayat bazen çok hızlı, düşünceler çok karmaşık, ama doğa hep aynı. Maymunları düşünürken hissettiğim o küçük hüzün, şimdi bir merak ve öğrenme isteğine dönüştü.
O an anladım ki Kuran’daki her kıssa, her örnek, sadece tarihsel bir anlatı değil; hayatımızı, davranışlarımızı sorgulamamız için bir pencere. İnsan bazen kendi maymunluğunu fark etmez, ama fark ettiğinde büyür.
Hayal Kırıklığı ve Umut Arasında
Eve dönerken, otobüsün camından dışarı bakarken gözlerim doldu. Kayseri’nin ışıkları yavaş yavaş yanıyor, insanlar akşamlarını yaşıyordu. Ben içimde bir karışıklık, biraz hayal kırıklığı, ama aynı zamanda umut hissettim. Hayatın kendisi böyle değil mi zaten? Hatalar, tekrarlar, küçük sevinçler…
Günlük tutmak, içimdeki bu duyguları açıkça hissetmeme yardımcı oluyor. Kuran’da geçen maymun kıssasını düşündükçe, kendi davranışlarımı sorguluyorum. Ve bu sorgulama, bana hayatın küçük mucizelerini fark ettiriyor.
Gece ve Düşüncelerin Sessizliği
Yatmadan önce odama oturdum, pencereyi açtım ve sessizliği dinledim. Kayseri’nin gece havası farklı; rüzgar hafif, sokak lambaları sarı bir ışık yayıyor. İçimde o günün tüm duyguları: merak, hayal kırıklığı, hafif bir hüzün ve umut…
Kalbim hızlı atıyor, ama bir yandan huzur var. Kuran’da maymun ve domuz örnekleri geçiyor evet, ama ben bunları sadece eski bir kıssa olarak değil, kendi hayatıma dair bir ders olarak görüyorum.
Son Bir Düşünce
Defterimi kapatırken düşündüm: İnsan bazen kendini kaybeder, bazen hatalar yapar. Ama önemli olan fark etmek, içindeki duygularla yüzleşmek. Kayseri’nin sokaklarında yürümek, Erciyes’in eteklerinde düşünmek, maymunları izlemek… Tüm bunlar bana, küçük de olsa, kendi iç yolculuğumu hatırlattı.
Hayat bazen hüzünlü, bazen neşeli, ama her zaman öğretici. Maymun kıssası sadece bir hikâye değil; benim günlüklerimde, içimde yaşayan bir yankı. Ve bu yankı, bana hem hatırlatıyor hem de umut veriyor.
—
İçten, samimi ve kişisel bir anlatımla, Kuran’daki maymun kıssasının hayatımdaki yansımasını hissetmeye çalıştım; günlük, şehir ve doğa sahneleriyle örülmüş bir yolculuk.